Webmaster, 2 maart 2010
Nederland , Leiden 6°

Zon

Vandaag was de eerste echt zonnige dag. De zon scheen fel en haalde me uit mijn donkere winterslaap. De lente lonkt.
Ik liep buiten en het viel me op hoe licht de wereld was, zonder grijze lucht. Als automatisch draaide ik mijn hele lichaam in de richting van de zon. Ik probeerde zoveel mogelijk zonnestralen op te vangen. Ik wilde de energie van de zon vangen en lachte. Eindelijk zou de zomer komen. Warmte, zee, gesjans, bruine benen, aubergines, smalle stegen en zwoele avonden.
Maar nee. De zon gaf vandaag geen warmte. De straffe wind strafte me. Dit is Nederland.

Gek hoe alleen al het licht van de zon me in Napels laat wanen. Daar was het licht altijd zo warm en fel, zo prachtig mooi aan het einde van de dag.
Ik hunker naar een Nederlandse lente. Fietsen zonder jas, met mijn haar dansend in de wind en niemand die er iets van zegt. Maar ik associeer lente en zomer, en dus de beste maanden van het jaar, automatisch met Napels. Ik kan er niets aan doen, aan Napule.

Ik zou willen dat het stopt. Ik wil ook stoppen met schrijven op dit blog, want het zijn geen reisverhalen meer. Mijn avontuur in Napels is voorbij en dit blog moet automatisch opgeheven worden. Het is eigenlijk belachelijk dat ik door blijf schrijven over die eeuwige stad. Want wat heb ik nog voor nieuws te melden?
Ik zou het zo graag willen. Maar Napels is als een te mooi boek dat ik niet kan dichtslaan. Ze weegt te zwaar.

En het is te lang geleden dat ik er ben geweest. Ik merkte het vandaag fysiek, door de koude zon. Bijna een jaar zonder Napels is echt te lang. Ook al valt er niets te halen.

In januari was ik voor het eerst in een paar jaar buiten Italië op vakantie. Ik had er niet bij stilgestaan, tot het me op een dag ineens trof. Ik was de hele dag van slag. Maar het is een stap in de goede richting.

Maar in mei ga ik weer voor heel eventjes. Niet alleen naar Napels, juist naar de rustige Cilento, en op weg naar het vliegveld nog even een pizza eten. Want dat moet echt.

Gisteravond was ik bij Giovanni eten, een student Nederlands uit Napels die nu hier in Leiden studeert. Hij maakte een Napolitaanse espresso, een sterk shotje van twee slokken.
Hij zag me genieten en zei: "tja, dat is de smaak van Napels."

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl